Verbum

хваравіты, ✂.

1. Які часта хварэе, схільны да хваробы.

   • Х. хлопчык.

2. Які з’явіўся ў выніку хваробы, які сведчыць аб хваробе.

   • Х. выгляд.
   • Х. стан.

3. Выкліканы болем.

   • Х. стогн.

4. перан. Перабольшаны, празмерны, ненатуральны.

   • Хваравітая падазронасць.

|| наз. хваравітасць, ✂.

хвароба, ✂, ж.

1. Парушэнне нармальнай дзейнасці арганізма, недамаганне.

2. Дрэнная схільнасць да чаго-н.

   • Гультайства — гэта х.

хваробатворны, ✂.

Які выклікае хваробу.

• Х. вірус.

|| наз. хваробатворнасць, ✂.

хваробны, ✂.

Які выклікае хваробу, які адносіцца да хваробы.

• Хваробныя мікробы.

хварэць, ✂; незак.

1. Быць хворым на якую-н. хваробу.

   • Х. на туберкулёз.
   • Х. шкарлятынаю.
   • Ён доўга хварэў.

2. перан. Трывожыцца, непакоіцца аб кім-, чым-н.

   • Х. за работу.

3. Мець дрэнную схільнасць да чаго-н.

   • Х. на гультая.
   • Х. на пана.

4. перан. Хвалявацца за чые-н. поспехі (спартсмена, спартыўную каманду, артыста і пад.) (разм.).

   • Х. за сваю каманду.

хвастаты, ✂.

З хвастом (у 1 знач.) або з вялікім хвастом.

• Хвастатая лісіца.
• Хвастатая камета.

хвастаць, ✂; незак.

1. Біць чым-н. гнуткім, сцябаць.

   • Х. дубцом па нагах.

2. З сілай біць, сячы (пра вецер, снег, дождж і пад.).

   • Дождж хвошча па твары.

|| зак. выхвастаць, ✂.

|| аднакр. хвастануць, ✂, хвоснуць, ✂ і хвасянуць, ✂.

|| звар. хвастацца, ✂.

|| наз. хвастанне, ✂.

хвасцец, ✂, м.

Ніжняя частка пазваночніка чалавека.

|| прым. хвастцовы, ✂.

• Х. пазванок.

хват, ✂, м. (разм.).

Бойкі, спрытны чалавек.

хватальны, ✂ (разм.).

Тое, што і хапальны.

• Х. рух.