Verbum

козыт, ✂, м.

Адчуванне лёгкага нервовага раздражнення, якое выклікаецца дотыкам да скуры.

• Баяцца козыту.

кок​¹, ✂, м.

Повар на судне.

кок​², ✂, м.

Мужчынская прычоска — начэсаная або накручаная пасма валасоў над ілбом.

• Прычоска з кокам.

кокан, ✂, м.

Ахоўная абалонка, у якой вусень ператвараецца ў кукалку.

• Шаўкавічны к.

|| прым. коканавы, ✂.

кока-кола, ✂, ж.

Безалкагольны газіраваны танізуючы напітак.

кокі, ✂, м. (спец.).

Шарападобныя бактэрыі.

|| прым. кокавы, ✂.

коклюш, ✂, м.

Інфекцыйная (пераважна ў дзяцей) хвароба, якая выражаецца ў прыступах сутаргавага кашлю.

|| прым. коклюшны, ✂.

кокнуць, ✂; зак. (разм.).

1. Стукнуўшы, разбіць.

   • К. вазу.

2. каго. Забіць, знішчыць.

   • К. вартавога.

|| незак. кокаць, ✂.

кокс, ✂, м.

Від цвёрдага паліва, якое атрымліваецца з каменнага вугалю або торфу шляхам моцнага награвання без доступу паветра.

|| прым. коксавы, ✂.

кол, ✂, м.

1. Завостраная тоўстая палка.

   • Асінавы к.
   • Стаяць калом у горле (пра нясмачную страву, якая не лезе ў горла).
   • Хоць кол на галаве чашы каму-н. (пра ўпартага няўступчывага чалавека, які не паддаецца ўгаворам).

2. Самая нізкая школьная адзнака — адзінка (разм.).

|| памянш. калок, ✂, калочак, ✂ і колік, ✂.