Verbum

наверх, прысл.

1. На верхнюю частку чаго-н. (на верхнюю полку, на паверхню чаго-н.).

   • Падняцца н.
   • Смала выступіла н.
   • Праўда выйдзе н. (перан.).

2. прыназ. з Р. Выражае прасторавыя адносіны: ужыв. пры абазначэнні прадмета, асобы, на верхнюю частку якіх ці паверх якіх накіравана дзеянне.

   • Накінуць халат н. паліто.

навес, ✂, м.

1. Дах на слупах ці іншых апорах, які ахоўвае ад сонца, непагоды.

   • Трава сохне пад навесам.

2. Тое, што навісае зверху; частка чаго-н., якая выступае, навісае.

   • Н. скалы.

навесіць, ✂; зак.

1. Павесіць, прымацаваўшы да чаго-н. або надзеўшы на што-н.

   • Н. дзверы.

2. У спорце: па паветры накіраваць мяч у бок варот.

|| незак. навешваць, ✂.

|| наз. навешванне, ✂.

навесны, ✂.

Такі, пры якім снарады, кулі, апісваючы ў паветры крутую дугу, падаюць зверху.

• Н. агонь.

навесці, ✂; зак.

1. Прывесці ў вялікай колькасці.

   • Н. людзей у клуб.

2. каго (што) на каго (што). Ведучы, прывесці, вывесці куды-н.

   • Н. на след.

3. Накіраваць, нацэліць што-н. на каго-, што-н., у каго-, што-н.

   • Н. бінокль.
   • Н. гармату.

4. Прывесці што-н. да пэўнага стану, надаць адпаведны выгляд.

   • Н. бляск.
   • Н. парадак.

5. Пабудаваць (пра мост, пераправу).

   • Н. мост.

6. Зрабіць інструмент прыгодным для карыстання.

   • Н. брытву.
   • Н. музычны інструмент.

7. Нарадзіць, напладзіць у нейкай колькасці (разм.).

   • Н. дзяцей поўную хату.

8. Быць наводчыкам, садзейнічаць кражы чаго-н.

   • Н. злодзея.

◊

• Навесці на думку каго (што) — прымусіць падумаць пра што-н., задумацца над чым-н.

|| незак. наводзіць, ✂.

|| наз. навядзенне, ✂ і наводка, ✂.

• Навядзенне бляску.
• Навядзенне мастоў (таксама перан. устанаўленне сувязей, кантактаў; кніжн.).

|| прым. навадны, ✂.

• Н. мост.
• Навадная пераправа.

навечна, прысл.

Назаўсёды.

• Н. ў памяці народнай застануцца героі Айчыннай вайны.

навеяць, ✂; зак.

1. Веючы, ачысціць нейкую колькасць збожжа.

   • Н. тону пшаніцы.

2. Нанесці, прынесці ветрам.

   • Навеяла завіруха гурбы снегу.

3. Выклікаць у каго-н. пэўны настрой, думкі і пад., прывесці ў пэўны душэўны стан.

   • Н. сум.

|| незак. навейваць, ✂ і навяваць, ✂.

навівальны, ✂.

Які служыць для навівання.

• Н. станок.

навігатар, ✂, м.

Спецыяліст у галіне навігацыі.

|| прым. навігатарскі, ✂.

навігацыя, ✂, ж.

1. Навука аб ваджэнні суднаў і лятальных апаратаў.

   • Школа навігацыі.
   • Паветраная н.

2. Суднаходства, мараплаванне, а таксама перыяд года, калі магчыма суднаходства.

   • Адкрыць навігацыю.

|| прым. навігацыйны, ✂.

• Навігацыйныя прыборы.
• Н. перыяд.