Verbum

наводдалек, (разм.).

1. прысл. Тое, што і наводдаль (у 1 знач.).

   • Стаяць н.

2. прыназ. з Р. Тое, што і наводдаль (у 2 знач.).

   • Клуб стаяў н. вуліцы.

наводдаль, прысл.

1. прысл. На некаторай адлегласці; не вельмі далёка.

   • Н. стаяла каплічка.

2. прыназ. з Р. Выражае прасторавыя адносіны: ужыв. пры назве прадмета, асобы, месца ці прасторавай мяжы, на пэўнай адлегласці ад якіх адбываецца дзеянне, рух або размяшчаецца хто-, што-н.

   • Млын стаяў н. вёскі.

наводка, ✂, ж.

1. гл. навесці.

2. Наданне ствалу гарматы пэўнага кірунку для пападання ў цэль (спец.).

   • Біць прамой наводкай.

наводліў, прысл. (абл.).

Адмахнуўшы рукой назад, моцна ўдарыць.

• Н. ляснуў яму па твары.

наводмаш, прысл.

Рэзка адкідваючы руку назад, з сілай ударыць.

• Ударыць н.

наводны, ✂ (разм.).

Які прыведзены, прывезены аднекуль; чужы (часцей пра жывёл).

• Наводныя жывёлы.

наводчык, ✂, м.

1. Баец, які наводзіць гармату, кулямёт на цэль.

2. Спецыяліст, які займаецца наводкай чаго-н.

   • Н. мастоў.

3. Саўдзельнік зладзейскай шайкі, які высочвае і наводзіць на месца, дзе можна красці.

|| ж. наводчыца, ✂.

навой, ✂, м.

Валік у кроснах, на які навіваюцца ніткі асновы.

|| прым. навойны, ✂.

навокал, прысл.

1. прысл. Усюды, з усіх бакоў, кругом.

   • Агледзецца н.

2. прыназ. Ужыв. для выражэння прасторавых адносін пры назве асобы, прадмета або месца, з усіх бакоў якога адбываецца пэўнае дзеянне ці размяшчаецца што-н.

   • Абысці н. саду.
   • Н. агню сядзелі людзі.

3. прыназ. Ужыв. для выражэння аб’ектных адносін: указвае на асобу, прадмет ці паняцце, якое з’яўляецца аб’ектам пэўнага працэсу або дзеяння.

   • Гутарка ідзе н. аднаго пытання.

навокала, прысл.

1. прысл. Тое, што і навокал (у 1 знач.).

   • Н. — калгасныя палеткі.

2. прыназ. Тое, што і навокал (у 2 знач.).