Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

навохрыць, ; зак.

Пафарбаваць вохрай.

  • Н. падлогу.

|| незак. навохрываць, .

навочнік, , м.

  1. Шчыток або павязка для аховы вачэй ад чаго-н.

  2. Шчыток на вуздэчцы, які не дае пужліваму каню глядзець па баках.

навочны1 прым.

Які надзяваецца на вочы для аховы ад чаго-н.

  • Н. шчыток.

навочны2, (разм.).

Тое, што і наглядны.

  • Навочная агітацыя.

навошта, прысл.

Тое, што і нашто.

навугольнік, , м.

  1. Лінейка ў выглядзе трохвугольніка, пры дапамозе якой вычэрчваюцца прамыя вуглы і праводзяцца перпендыкулярныя лініі.

  2. Накладка для замацавання або аздаблення вуглоў (рамы, скрыні і пад.).

навугольны, .

Які знаходзіцца на вуглу.

  • Навугольная вежа.

навудзіць, ; зак.

Налавіць вудай.

  • Н. акунёў.

|| незак. навуджваць, .

навука, , ж.

  1. Сістэма ведаў аб заканамернасцях развіцця прыроды, грамадства і мыслення, а таксама асобная галіна гэтых ведаў.

    • Гуманітарныя навукі.
  2. толькі адз. Павучанне, настаўленне, урок.

    • Гэта будзе навукай на ўсё жыццё.
  3. толькі адз. Навыкі, веды, якія чалавек атрымлівае ў выніку свайго навучання або жыццёвага вопыту.

    • Гэтая справа патрабуе навукі.
  4. толькі адз. Навучанне, вучоба (разм.).

    • Хлопец здатны да навукі.

|| прым. навуковы, .

навуказнавец, , м.

Спецыяліст па навуказнаўству.