Verbum

навуказнаўства, ✂, н.

Галіна ведаў, якая вывучае заканамернасці функцыяніравання і развіцця навукі, структуру і дынаміку навуковай дзейнасці, узаемадзеяння навукі з другімі сферамі матэрыяльнага і духоўнага жыцця грамадства.

|| прым. навуказнаўчы, ✂.

навукападобны, ✂.

Які мае толькі знешнія адзнакі навуковасці.

|| наз. навукападобнасць, ✂.

навукова-тэхнічны, ✂.

Які мае адносіны да навукі і тэхнікі, звязаны з праблемамі навукі і тэхнікі.

• Навукова-тэхнічны прагрэс (адзінае ўзаемаабумоўленае, паступальнае развіццё навукі і тэхнікі).

навуковы, ✂.

1. Заняты распрацоўкай пытанняў якой-н. навукі.

   • Н. супрацоўнік.

2. Заснаваны на прынцыпах навукі, які адпавядае патрабаванням навукі.

   • Навуковая тэорыя.
   • Навуковае адкрыццё.

|| наз. навуковасць, ✂.

навучальны, ✂.

1. Які мае адносіны да вучобы, навучання.

   • Н. год.
   • Навучальная ўстанова.
   • Н. дапаможнік.

2. Які кіруе вучэбным працэсам.

   • Загадчык навучальнай часткі.

навучанне, ✂, н.

1. гл. вучыць.

2. Парада, настаўленне павучальна-выхаваўчага характару (разм.).

   • Матчына н.

навучацца, ✂; незак.

Атрымліваць адукацыю, набываць пэўныя веды ў якой-н. галіне.

• Н. ў школе.
• Н. на маляра.

навучаць, ✂; незак.

1. Перадаваць каму-н. якія-н. веды, навыкі.

   • Н. грамаце.
   • Н. гуляць у шахматы.

2. Падбіваць на што-н. нядобрае.

   • Вуліца навучае лаянцы.

3. Даваць параду, наводзіць на розум.

   • Маці навучае дзяцей дабру.

навучэнец, ✂, м.

Той, хто навучаецца, вучыцца ў старэйшых класах сярэдніх школ і ў сярэдніх спецыяльных навучальных установах.

• Н. тэхнікума.

|| ж. навучэнка, ✂.

|| прым. навучэнскі, ✂.

навушнікі, ✂, м.

1. Частка цёплай шапкі, якая закрывае вушы, або спецыяльнае прыстасаванне для засцярогі вушэй ад холаду. /

   • Апусціць навушнікі ў шапцы.

2. Прылада для слухання, якая надзяваецца на вушы.

   • Магнітафонныя н.