Verbum

мытня, ✂, м.

Тое, што і таможня.

|| прым. мытны, ✂.

мыць, ✂; незак.

1. Ачышчаць ад гразі, бруду вадой з мылам, якой-н. іншай вадкасцю.

   • М. дзіця.
   • Рука руку мые (прыказка: аб адносінах людзей, калі яны пакрываюць дрэнныя ўчынкі адзін аднаго).

2. Абліваць вадой паверхню чаго-н.; абмываць.

   • Рака бераг мые (перан.).

|| зак. вымыць, ✂ і памыць, ✂.

|| звар. мыцца, ✂.

|| зак. вымыцца, ✂.

|| наз. мыццё, ✂.

|| прым. мыйны, ✂.

• Мыйная машына.

мыш, ✂, ж.

Невялікі грызун з вострай мордачкай і доўгім хвастом.

|| памянш. мышка, ✂.

|| прым. мышыны, ✂.

• М. колер (шэры).

мышалоўка, ✂, ж.

Пастка для лоўлі мышэй.

|| прым. мышаловачны, ✂.

мышаня, ✂ і мышанё, ✂, н.

Дзіцяня мышы.

мышападобны, ✂.

Падобны чым-н. на мыш.

• Сямейства мышападобных (наз.).

мышасты, ✂.

Шэры, такога колеру, як мыш (пра масць коней).

мышца, ✂, ж.

Орган цела чалавека і жывёлы здольны скарачацца і забяспечваць функцыю руху частак цела.

• Сардэчная м.

|| прым. мышачны, ✂.

• Мышачныя валокны.

мыш’як, ✂, м.

Хімічны элемент, цвёрдае рэчыва, што ўваходзіць у састаў некаторых мінералаў, а таксама прэпараты з гэтага рэчыва, якія выкарыстоўваюцца ў медыцыне і тэхніцы.

|| прым. мыш’яковы, ✂.

мэбельшчык, ✂, м.

Майстар, які робіць мэблю.