Verbum

каркас, ✂, м.

Унутраная апорная частка збудавання, канструкцыі, на якой трымаюцца астатнія часткі.

• К. карабля.

|| прым. каркасны, ✂.

каркаць, ✂; незак.

1. Пра варону: ствараць гукі, падобныя на «кар-кар».

2. перан. Прадказваць няўдачу, няшчасце, бяду (разм.).

   • Хопіць табе к.

|| аднакр. каркнуць, ✂.

|| зак. накаркаць, ✂.

• Накаркаў бяду на сваю галаву.

|| наз. карканне, ✂.

карлік, ✂, м.

1. Чалавек ненармальна малога росту.

   • Злы к. (у казках).

2. Вельмі малога росту або памеру (пра жывёл, расліны і пад.).

   • Арол-к.
   • Сасна-к.

|| прым. карлікавы, ✂.

• Карлікавыя дрэвы.
• Карлікавае прадпрыемства.

карлікавасць, ✂, ж.

1. гл. карлікавы.

2. Хвароба, якая выклікаецца паражэннем залоз унутранай сакрэцыі і выражаецца ў ненармальна малым росце (спец.).

карлікавы, ✂.

Вельмі малога росту або памеру.

• Карлікавыя плямёны (маларослыя плямёны Сярэдняй Афрыкі).
• Карлікавая антылопа.
• К. лес.
• Карлікавае дрэва.
• Карлікавае прадпрыемства (малой магутнасці).

|| наз. карлікавасць, ✂.

карма, ✂, ж.

Задняя частка судна, лодкі і некаторых іншых транспартных сродкаў.

• К. карабля.

|| прым. кармавы, ✂.

• Кармавое вясло.

карма... (гл. корма...)

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «корма...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр. кармакухня, кармарэзка, кармасклад, кармацэх.

кармавы, ✂.

1. гл. карма.

2. Рабочы (матрос) на карме (баркі, лодкі), рулявы.

кармакухня, ✂, ж.

Кухня на ферме для прыгатавання ежы жывёле.

карманьёла, ✂, ж.

Французская народная рэвалюцыйная песня 18 ст., а таксама танец у рытме гэтай песні.