Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

кардон1, , м.

Тоўстая, вельмі цвёрдая папера.

  • Ліст кардону.

|| прым. кардонны, і кардонавы, .

кардон2, , м.

  1. Пагранічны або загараджальны атрад; пост аховы.

  2. Месца, дзе знаходзіцца такі атрад ці пост, варта.

  3. Дзяржаўная мяжа, граніца.

    • Жыць за кардонам.

|| прым. кардонны, .

кардонка, , ж. (разм.).

  1. Каробка з кардону.

  2. Невялікі кавалак кардону.

    • Выразаць самалёцік з кардонкі.

кардыёлаг, , м.

Урач — спецыяліст па кардыялогіі.

кардынал1, , м.

Вышэйшы (пасля папы) духоўны сан у каталіцкай царкве, а таксама асоба, якая мае гэты сан.

|| прым. кардынальскі, .

кардынал2, , м.

Невялікая пеўчая птушка сямейства аўсянкавых з ярка-чырвоным (колеру кардынальскай мантыі) пер’ем, якая водзіцца ў Амерыцы.

кардынальны, .

Галоўны, асноўны, самы істотны.

  • Кардынальныя перамены ў грамадстве.

кардыя...

Першая частка складаных слоў са знач.:

  1. які мае адносіны да сэрца, напр. кардыяграфія, кардыясклероз, кардыяспазм, кардыястымулятар, кардыяхірургія;
  2. які мае адносіны да кардыялогіі, напр. кардыянеўралагічны, кардыяцэнтр.

кардыяграма, , ж.

Графічны паказ работы сэрца.

  • Зняць кардыяграму.

|| прым. кардыяграмны, .

кардыялогія, , ж.

Раздзел медыцыны, якая займаецца хваробамі сардэчна-сасудзістай сістэмы і іх лячэннем.

|| прым. кардыялагічны, . К. цэнтр.