Verbum

карась, ✂, м.

Прэснаводная рыба сямейства карпавых з чырванаватымі плаўнікамі.

|| прым. карасёвы, ✂ і карасіны, ✂.

• Карасёвая юшка.

карат, ✂, м.

Мера масы алмазаў і іншых каштоўных камянёў, роўная О,2 г.

|| прым. каратны, ✂.

каратаць, ✂; незак. (разм.).

Праводзіць, бавіць час.

• К. вечары ў чаканні дзяцей.

|| зак. скаратаць, ✂.

каратка... (гл. коратка...)

Першая састаўная частка складаных слоў; ужыв. замест «каротка...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напр. каратканогі, караткахвосты.

караткаваты, ✂.

Крыху карацейшы, чым трэба.

• Караткаватыя рукавы.

караткахвалевы, ✂.

Які працуе на кароткіх радыёхвалях.

• Караткахвалевая радыёстанцыя.

караткахвосты, ✂.

З кароткім хвастом.

• К. заяц.

караткашэрсны, ✂.

З кароткай шэрсцю.

• Караткашэрсная парода авечак.

каратыст, ✂, м.

Спартсмен, які займаецца каратэ.

каратэ, нескл., н.

Спартыўная барацьба, якая выкарыстоўвае эфектыўныя прыёмы японскай сістэмы самаабароны без зброі і заснаваная на ўдарах рукамі і нагамі па найбольш уразлівых месцах цела саперніка.