Verbum

каракульскі, ✂:

• каракульская авечка — каштоўная парода авечак, шкуркі ягнят якой ідуць на выраб каракулю і каракульчы.

каракульча, ✂, ж.

Мех са шкурак,неданошаных ягнят каракульскіх авечак.

• Паліто з каракульчы.

|| прым. каракульчовы, ✂.

каракулявод, ✂, м.

Спецыяліст па каракуляводству.

каракуляводства, ✂, н.

Развядзенне каракульскіх авечак як галіна жывёлагадоўлі.

|| прым. каракуляводчы, ✂.

каракурт, ✂, м.

Ядавіты павук, водзіцца ў пустынях Сярэдняй Азіі і ў стэпах Крыма.

|| прым. каракуртавы, ✂.

карал, ✂, м.

1. Марская жывёліна, род паліпаў, якая жыве нерухомымі калоніямі на скалах.

2. Вапнавае адкладанне некаторых відаў гэтых жывёлін — чырвоны, ружовы або белы камень.

   • Пацеркі з каралаў.

|| прым. каралавы, ✂.

• Каралавыя рыфы.
• Каралавыя губы (колеру карала).

каралава-...

Першая частка складаных слоў са знач. каралавы (у 2 знач.), з каралавым адценнем, напр. каралава-карычневы, каралава-чырвоны.

каралавы, ✂.

1. гл. карал.

2. Ярка-чырвоны, колеру карала.

   • Каралавыя губы.

каралева, ✂, ж.

1. гл. кароль.

2. Жонка караля (у 1 знач.).

3. У шахматах: тое, што і ферзь (разм.).

4. перан., чаго. У некаторых спалучэннях: лепшая сярод іншых падобных.

   • К. прыгажосці.
   • К. лыжні.

каралевіч, ✂, м.

Сын караля (звычайна у казках).