Verbum

гусь, ✂, ж.

1. Дзікая і свойская вадаплаўная птушка з доўгай шыяй.

2. Самка гуся.

   • Як з гусі вада.

|| памянш. гуска, ✂.

|| прым. гусіны, ✂.

гусяня, ✂ і гусянё, ✂, н.

Птушаня гусі.

гусятнік, ✂, м.

Памяшканне для гусей.

• Пабудавалі новы г.

гусятніца, ✂, ж.

1. Работніца, якая даглядае гусей.

2. Прадаўгаватая авальная пасудзіна з тоўстымі сценкамі для смажання і тушэння гусей, качак, курэй.

гусяціна, ✂, ж.

Гусінае мяса як ежа.

гута, ✂, ж.

Даўнейшая; назва шклозавода.

• Працаваў на гуце.

|| прым. гутавы, ✂.

гуталін, ✂, м.

Мазь для скуранога абутку.

|| прым. гуталінавы, ✂.

гутаперча, ✂, ж.

Пластычная скурападобная маса, па ўласцівасцях блізкая да каучуку.

|| прым. гутаперчавы, ✂.

гутарка, ✂, ж.

1. Дзелавая або сардэчная размова.

   • Г. спачатку не ладзілася.

2. Даклад, паведамленне, звычайна з удзелам слухачоў для абмену думкамі.

   • Правесці гутарку.

гутарковы, ✂.

Якім карыстаюцца ў гутарцы, уласцівы вуснай народнай мове.

• Г. стыль.
• Гутарковая мова.