Verbum

тэндэнцыйны, ✂.

1. Які праводзіць пэўную тэндэнцыю (у 1 знач.).

2. Прадузяты, неаб’ектыўны.

|| наз. тэндэнцыйнасць, ✂.

тэндэнцыя, ✂, ж.

1. Напрамак развіцця, схільнасць, імкненне.

   • Дэмакратычныя тэндэнцыі.

2. Асноўная думка, ідэя, накіраванасць якога-н. твора, выказвання і пад.

3. Прадузятая аднабаковая думка, якая навязваецца чытачу, гледачу, слухачу (кніжн.).

тэндэр, ✂, м.

Спецыяльны вагон для паліва, вады і пад., счэплены з паравозам, або задняя частка паравоза, прыстасаваная для захоўвання паліва і вады.

|| прым. тэндэрны, ✂.

тэнзар, ✂, м.

У матэматыцы: аб’ект (радок, матрыца і пад.), каардынаты якога пераўтвараюцца па пэўнаму закону пры пераходзе ад адной сістэмы каардынат да другой.

|| прым. тэнзарны, ✂.

• Тэнзарнае вылічэнне.

тэніс, ✂, м.

Парная спартыўная гульня маленькім мячыкам, які перакідваецца ракеткай цераз сетку, што раздзяляе пляцоўку-корт.

|| прым. тэнісны, ✂.

тэнісіст, ✂, м.

Ігрок у тэніс.

|| ж. тэнісістка, ✂.

тэніска, ✂, ж.

Сарочка з кароткімі рукавамі, звычайна трыкатажная.

тэнт, ✂, м.

Парусінавая стрэшка на судне, верандзе і пад., якая засцерагае ад сонца, дажджу.

тэолаг, ✂, м.

Спецыяліст у галіне тэалогіі, багаслоў.

тэорыя, ✂, ж.

1. Вучэнне, сістэма навуковых прынцыпаў, ідэй, якія абагульняюць практычны вопыт і адлюстроўваюць заканамернасці прыроды, грамадства, мыслення.

   • Т. пазнання.

2. Сукупнасць абагульненых палажэнняў, што ўтвараюць навуку або раздзел якой-н. навукі, а таксама сукупнасць правіл у галіне якога-н. майстэрства.

   • Лінгвістычная т.
   • Т. шахматнай гульні.

3. Думка, погляды, меркаванні, якія склаліся ў каго-н. на што-Н: (разм.).

   • У яго свая т. наконт гэтага пытання.

|| прым. тэарэтычны, ✂.

• Тэарэтычнае мовазнаўства.