Verbum

ікрынка, ✂, ж.

Асобнае зярнятка ікры.

• Ікрынкі набухлі.

ікрысты, ✂.

Які мае ў сабе многа ікры.

• І. шчупак.

ікс, ✂, м.

1. Абазначэнне (лац. літарай «х») невядомай або пераменнай велічыні ў матэматыцы.

2. Умоўнае абазначэнне невядомай або знарок неназванай асобы.

іл, ✂, м.

Вязкі асадак мінеральных і арганічных рэчываў на дне вадаёмаў.

• Рачны іл.

|| прым. ілавы, ✂.

ілгаць, ✂ і лгаць, ✂, незак.

Гаварыць няпраўду.

• І. у вочы.
• Хто сам ілжэ, той нікому не верыць (прыказка).

|| зак. салгаць, ✂ і налгаць, ✂.

|| наз. ілганне, ✂ і лганне, ✂.

ілгун, ✂ і лгун, ✂, м.

Непраўдзівы чалавек; выдумшчык.

|| ж. ілгуння, ✂ і лгуння, ✂.

ілжывы, ✂ і лжывы, ✂.

1. Схільны да хлусні, падману.

   • Ілжывая натура.
   • І. чалавек.

2. Які змяшчае ў сабе хлусню, падман, прытворны, фальшывы.

   • Ілжывая усмешка.
   • Ілжывыя словы.

|| наз. ілжывасць, ✂ і лжывасць, ✂.

ілжэ... і (пасля галосных) лжэ...

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. які ўтрымлівае хлусню, няпраўду, памылковы, няправільны, напр. ілжэнавука, ілжэмастацтва, ілжэтэорыя;
2. уяўны, які наўмысна выдаецца за сапраўднае, напр. ілжэатака, ілжэвучоны, ілжэпрарок, ілжэтрывога;
3. які лжэ, хавае ісціну, напр. ілжэсведка, ілжэсведчанне;
4. у саставе складаных назваў: які мае адносіны да відаў, часткова падобных да іншых, асноўных відаў, напр. ілжэакацыя, ілжэгарлачык, ілжэлістоўніца, ілжэскарпіён, ілжэязмін.

ілжэвучэнне, ✂ і лжэвучэнне, ✂, н.

Выдуманая, фальшывая тэорыя, якая выдаецца за навуковую.

ілжэсведка, ✂ і лжэсведка, ✂, м.

Сведка, які дае лжывыя паказанні.

|| ж. ілжэсведка, ✂ і лжэсведка, ✂.