Verbum

умести́ть сов. змясці́ць, умясці́ць;

умести́ться змясці́цца, умясці́цца.

уме́стно нареч. дарэ́чы; (к месту) да ме́сца;

уме́стность слу́шнасць, -ці ж.; дарэ́чнасць, -ці ж.;

уме́стный слу́шны; дарэ́чны;

вполне́ уме́стное замеча́ние зусі́м слу́шная заўва́га;

быть уме́стным быць дарэ́чы (да ме́сца);

уме́стное замеча́ние слу́шная заўва́га, заўва́га дарэ́чы (да ме́сца).

уме́ть несов. уме́ць.

умеща́ть несов. змяшча́ць, умяшча́ць;

умеща́ться возвр., страд. змяшча́цца, умяшча́цца.

умеще́ние змяшчэ́нне, -ння ср., умяшчэ́нне, -ння ср.;

умещённый зме́шчаны, уме́шчаны.