Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

нае́зднический

1. яздо́цкі;

2. нае́зніцкі; см. нае́здник;

нае́здничество

1. (верховая езда) нае́зніцтва, -ва ср.;

2. (наезды, набеги) уст. набе́г, -гу м., напа́д, -ду м.;

3. (профессия наездника в цирке, на бегах) нае́зніцтва, -ва ср.;

нае́здничий уст., см. нае́зднический.

наезжа́тьI несов. (к нае́здить)

1. в разн. знач. наязджа́ць, нае́зджваць; (дорогу — ещё) аб’язджа́ць; см. нае́здить 1;

2. (лошадь) аб’язджа́ць, аб’е́зджваць.

наезжа́тьII несов. (к нае́хать) наязджа́ць.

нае́зженный прич., прил.

1. нае́зджаны; (о дороге — ещё) аб’е́зджаны;

2. (приученный к езде) аб’е́зджаны;

нае́зживать несов., см. наезжа́тьI;

нае́зжий разг. нае́зны; (приезжий) прые́зджы.

наерунди́ть сов., прост. нарабі́ць глу́пства; (наговорить ерунды) напле́сці, нагавары́ць лухты́ (глу́пства).

наерши́ться сов., прост. ашчаці́ніцца, натапы́рыцца.