над (надо) предлог с твор.
1. над (кім, чым); нада (употребляется в сочетании: «нада мной»);
ла́мпа виси́т над столо́м ля́мпа вісі́ць над стало́м;
доро́га прохо́дит над мо́рем даро́га прахо́дзіць над мо́рам;
над на́ми над на́мі;
сиде́ть над кни́гой сядзе́ць над кні́гай;
рабо́тать над собо́й працава́ць над сабо́й;
нача́льник над все́ми отде́лами нача́льнік над усі́мі аддзе́ламі; кроме того, в значении «вдоль над чем-л.» употребляется иногда па-над (чым);
над го́родом пролете́ли самолёты над (па-над) го́радам праляце́лі самалёты;
2. (после слов со значением «смеяться», «глумиться», «издеваться» и т. п.) з (каго, чаго);
насмеха́ться над дру́гом насміха́цца з ся́бра;
издева́ться над кем здзе́кавацца з каго́.
надава́ть сов. надава́ць.
надави́ть сов.
1. (нажать) наці́снуць; прыці́снуць;
надави́ть кно́пку наці́снуць кно́пку;
2. (выжать в каком-л. количестве чего-л.) наці́снуць, мног. панаціска́ць;
надави́ть лимо́нного со́ку наці́снуць лімо́ннага со́ку; (намять) натаўчы́;
надави́ть карто́феля натаўчы́ бу́льбы;
3. перен. (оказать воздействие) наці́снуць;
4. (умертвить, уничтожить много чего-нибудь, кого-нибудь) надушы́ць.
нада́вленный
1. наці́снуты; прыці́снуты;
2. наці́снуты; нато́ўчаны;
3. наду́шаны; см. надави́ть 1, 2, 4;
нада́вливание
1. націска́нне, -ння ср.; прыціска́нне, -ння ср.;
2. націска́нне, -ння ср.; нато́ўканне, -ння ср.; см. нада́вливать 1, 2;
нада́вливать несов.
1. (нажимать) націска́ць; (придавливать) прыціска́ць;
2. (выжимать в каком-л. количестве чего-л.) націска́ць; (наминать) нато́ўкаць;
3. (умерщвлять, уничтожать) наду́шваць; см. надави́ть 1, 2, 4;
нада́вливаться страд.
1. націска́цца; прыціска́цца;
2. націска́цца; нато́ўкацца;
3. наду́швацца; см. нада́вливать.
нада́ивать сов. надо́йваць;
нада́иваться страд. надо́йвацца.
нада́лбливать несов. надзёўбваць;