Verbum

ната́ивать несов.

1. (таять) растава́ць;

2. (подвергать таянию) нато́пліваць.

ната́лкивание​^I разг. напіха́нне, -ння ср., напі́хванне, -ння ср.; см. ната́лкивать​^I.

ната́лкивание​^II

1. нашту́рхванне, -ння ср.; напіха́нне, -ння ср.;

2. навядзе́нне, -ння ср.; падбухто́рванне, -ння ср.; падбіва́нне, -ння ср.; см. ната́лкивать​^II.

ната́лкивать​^I несов., разг. (к натолка́ть) напіха́ць, напі́хваць.

ната́лкивать​^II несов. (к натолкну́ть)

1. нашту́рхваць; напіха́ць, напі́хваць;

2. перен. наво́дзіць; (подстрекать) падбухто́рваць; (подбивать) падбіва́ць.

ната́лкиваться несов.

1. (на что) натыка́цца;

2. перен. натыка́цца, натрапля́ць, трапля́ць.

натанцева́ться сов., разг. натанцава́цца.

ната́пливать​^I несов. (печь) напа́льваць; (комнату) нацяпля́ць, наце́пліваць.

ната́пливать​^II несов. (о сале, воске и т. п.) нато́пліваць.

ната́пливаться​^I несов., возвр., страд. (о печи) напа́львацца; (о комнате) нацяпля́цца, наце́плівацца.