Verbum

умилосе́рдить сов., уст. умі́ласцівіць, уласка́віць;

умилосе́рдиться умі́ласцівіцца, змі́ласцівіцца, паласкаве́ць; стаць літасці́вым, зрабі́цца лі́тасці́вым, стаць міласэ́рным, зрабі́цца міласэ́рным.

уми́лостивить сов., уст. умі́ласцівіць, уласка́віць; (сделать милостивым) зрабі́ць лі́тасці́вым, зрабі́ць міласэ́рным;

уми́лостивиться умі́ласцівіцца, змі́ласцівіцца, паласкаве́ць; (стать милостивым) стаць лі́тасці́вым, зрабі́цца лі́тасці́вым, стаць міласэ́рным, зрабі́цца міласэ́рным;

уми́лостивленный умі́ласціўлены; паласкаве́лы; лі́тасці́вы, міласэ́рны.

уми́льно нареч.

1. мі́ла;

2. даго́дліва; уго́дліва; ліслі́ва, падлі́зліва; см. уми́льный;

уми́льность

1. мі́ласць, -ці ж.;

2. даго́длівасць, -ці ж., ліслі́васць, -ці ж., падлі́злівасць, -ці ж.; см. уми́льный;

уми́льный

1. (нежный, приятный) мі́лы;

2. перен. (льстивый, угодливый) разг. даго́длівы; уго́длівы; ліслі́вы, падлі́злівы.

умиля́ть несов. заміло́ўваць; (трогать) расчу́льваць;

умиля́ться заміло́ўвацца; расчу́львацца.