укоренённый укаранёны;
Verbum
анлайнавы слоўнікукорени́вшийся
1.
2.
укорени́ть
укорени́ться
укореня́ть
укореня́ться
укори́зна
укори́зненно
укори́зненность дако́рлівасць, -ці
укори́зненный дако́рлівы.
укоренённый укаранёны;
укорени́вшийся
1.
2.
укорени́ть
укорени́ться
укореня́ть
укореня́ться
укори́зна
укори́зненно
укори́зненность дако́рлівасць, -ці
укори́зненный дако́рлівы.