дэбіто́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэбіто́рскі |
дэбіто́рская |
дэбіто́рскае |
дэбіто́рскія |
| Р. |
дэбіто́рскага |
дэбіто́рскай
дэбіто́рскае |
дэбіто́рскага |
дэбіто́рскіх |
| Д. |
дэбіто́рскаму |
дэбіто́рскай |
дэбіто́рскаму |
дэбіто́рскім |
| В. |
дэбіто́рскі (неадуш.)
дэбіто́рскага (адуш.) |
дэбіто́рскую |
дэбіто́рскае |
дэбіто́рскія (неадуш.)
дэбіто́рскіх (адуш.) |
| Т. |
дэбіто́рскім |
дэбіто́рскай
дэбіто́рскаю |
дэбіто́рскім |
дэбіто́рскімі |
| М. |
дэбіто́рскім |
дэбіто́рскай |
дэбіто́рскім |
дэбіто́рскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэблакава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэблакава́нне |
дэблакава́нні |
| Р. |
дэблакава́ння |
дэблакава́нняў |
| Д. |
дэблакава́нню |
дэблакава́нням |
| В. |
дэблакава́нне |
дэблакава́нні |
| Т. |
дэблакава́ннем |
дэблакава́ннямі |
| М. |
дэблакава́нні |
дэблакава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэблакава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэблакава́ны |
дэблакава́ная |
дэблакава́нае |
дэблакава́ныя |
| Р. |
дэблакава́нага |
дэблакава́най
дэблакава́нае |
дэблакава́нага |
дэблакава́ных |
| Д. |
дэблакава́наму |
дэблакава́най |
дэблакава́наму |
дэблакава́ным |
| В. |
дэблакава́ны (неадуш.)
дэблакава́нага (адуш.) |
дэблакава́ную |
дэблакава́нае |
дэблакава́ныя (неадуш.)
дэблакава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэблакава́ным |
дэблакава́най
дэблакава́наю |
дэблакава́ным |
дэблакава́нымі |
| М. |
дэблакава́ным |
дэблакава́най |
дэблакава́ным |
дэблакава́ных |
Кароткая форма: дэблакава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
дэблакава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэблакава́ны |
дэблакава́ная |
дэблакава́нае |
дэблакава́ныя |
| Р. |
дэблакава́нага |
дэблакава́най
дэблакава́нае |
дэблакава́нага |
дэблакава́ных |
| Д. |
дэблакава́наму |
дэблакава́най |
дэблакава́наму |
дэблакава́ным |
| В. |
дэблакава́ны (неадуш.)
дэблакава́нага (адуш.) |
дэблакава́ную |
дэблакава́нае |
дэблакава́ныя (неадуш.)
дэблакава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэблакава́ным |
дэблакава́най
дэблакава́наю |
дэблакава́ным |
дэблакава́нымі |
| М. |
дэблакава́ным |
дэблакава́най |
дэблакава́ным |
дэблакава́ных |
Кароткая форма: дэблакава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
дэблакава́ць
‘прарваць (прарываць), зняць (здымаць) аблогу чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэблаку́ю |
дэблаку́ем |
| 2-я ас. |
дэблаку́еш |
дэблаку́еце |
| 3-я ас. |
дэблаку́е |
дэблаку́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дэблакава́ў |
дэблакава́лі |
| ж. |
дэблакава́ла |
| н. |
дэблакава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дэблаку́й |
дэблаку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
дэблаку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэблакава́ць
‘прарваць (прарываць), зняць (здымаць) аблогу чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэблаку́ю |
дэблаку́ем |
| 2-я ас. |
дэблаку́еш |
дэблаку́еце |
| 3-я ас. |
дэблаку́е |
дэблаку́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дэблакава́ў |
дэблакава́лі |
| ж. |
дэблакава́ла |
| н. |
дэблакава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дэблаку́й |
дэблаку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
дэблакава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэблака́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэблака́да |
| Р. |
дэблака́ды |
| Д. |
дэблака́дзе |
| В. |
дэблака́ду |
| Т. |
дэблака́дай
дэблака́даю |
| М. |
дэблака́дзе |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэблакі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэблакі́раванне |
| Р. |
дэблакі́равання |
| Д. |
дэблакі́раванню |
| В. |
дэблакі́раванне |
| Т. |
дэблакі́раваннем |
| М. |
дэблакі́раванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.