дэблакі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| дэблакі́раванне | |
| дэблакі́равання | |
| дэблакі́раванню | |
| дэблакі́раванне | |
| дэблакі́раваннем | |
| дэблакі́раванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)