Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

караву́л

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караву́ліць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. караву́лю караву́лім
2-я ас. караву́ліш караву́ліце
3-я ас. караву́ліць караву́ляць
Прошлы час
м. караву́ліў караву́лілі
ж. караву́ліла
н. караву́ліла
Загадны лад
2-я ас. караву́ль караву́льце
Дзеепрыслоўе
цяп. час караву́лячы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

караву́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. караву́лка караву́лкі
Р. караву́лкі караву́лак
Д. караву́лцы караву́лкам
В. караву́лку караву́лкі
Т. караву́лкай
караву́лкаю		 караву́лкамі
М. караву́лцы караву́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

караву́льная

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. караву́льная караву́льныя
Р. караву́льнай караву́льных
Д. караву́льнай караву́льным
В. караву́льную караву́льныя (неадуш.)
Т. караву́льнай
караву́льнаю		 караву́льнымі
М. караву́льнай караву́льных

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

караву́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. караву́льны караву́льная караву́льнае караву́льныя
Р. караву́льнага караву́льнай
караву́льнае		 караву́льнага караву́льных
Д. караву́льнаму караву́льнай караву́льнаму караву́льным
В. караву́льны (неадуш.)
караву́льнага (адуш.)		 караву́льную караву́льнае караву́льныя (неадуш.)
караву́льных (адуш.)
Т. караву́льным караву́льнай
караву́льнаю		 караву́льным караву́льнымі
М. караву́льным караву́льнай караву́льным караву́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караву́льны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. караву́льны караву́льныя
Р. караву́льнага караву́льных
Д. караву́льнаму караву́льным
В. караву́льнага караву́льных
Т. караву́льным караву́льнымі
М. караву́льным караву́льных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караву́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. караву́льшчык караву́льшчыкі
Р. караву́льшчыка караву́льшчыкаў
Д. караву́льшчыку караву́льшчыкам
В. караву́льшчыка караву́льшчыкаў
Т. караву́льшчыкам караву́льшчыкамі
М. караву́льшчыку караву́льшчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

караву́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. караву́льшчыца караву́льшчыцы
Р. караву́льшчыцы караву́льшчыц
Д. караву́льшчыцы караву́льшчыцам
В. караву́льшчыцу караву́льшчыц
Т. караву́льшчыцай
караву́льшчыцаю		 караву́льшчыцамі
М. караву́льшчыцы караву́льшчыцах

Крыніцы: piskunou2012.

кара́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кара́вы кара́вая кара́вае кара́выя
Р. кара́вага кара́вай
кара́вае		 кара́вага кара́вых
Д. кара́ваму кара́вай кара́ваму кара́вым
В. кара́вы (неадуш.)
кара́вага (адуш.)		 кара́вую кара́вае кара́выя (неадуш.)
кара́вых (адуш.)
Т. кара́вым кара́вай
кара́ваю		 кара́вым кара́вымі
М. кара́вым кара́вай кара́вым кара́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каравы́

‘да кара+’

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каравы́ карава́я караво́е каравы́я
Р. караво́га караво́й
караво́е		 караво́га каравы́х
Д. караво́му караво́й караво́му каравы́м
В. каравы́ (неадуш.)
караво́га (адуш.)		 караву́ю караво́е каравы́я (неадуш.)
каравы́х (адуш.)
Т. каравы́м караво́й
караво́ю		 каравы́м каравы́мі
М. каравы́м караво́й каравы́м каравы́х