Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

каньё́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каньё́нны каньё́нная каньё́ннае каньё́нныя
Р. каньё́ннага каньё́ннай
каньё́ннае
каньё́ннага каньё́нных
Д. каньё́ннаму каньё́ннай каньё́ннаму каньё́нным
В. каньё́нны (неадуш.)
каньё́ннага (адуш.)
каньё́нную каньё́ннае каньё́нныя (неадуш.)
каньё́нных (адуш.)
Т. каньё́нным каньё́ннай
каньё́ннаю
каньё́нным каньё́ннымі
М. каньё́нным каньё́ннай каньё́нным каньё́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

канькабе́жац

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канькабе́жац канькабе́жцы
Р. канькабе́жца канькабе́жцаў
Д. канькабе́жцу канькабе́жцам
В. канькабе́жца канькабе́жцаў
Т. канькабе́жцам канькабе́жцамі
М. канькабе́жцу канькабе́жцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канькабе́жка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канькабе́жка канькабе́жкі
Р. канькабе́жкі канькабе́жак
Д. канькабе́жцы канькабе́жкам
В. канькабе́жку канькабе́жак
Т. канькабе́жкай
канькабе́жкаю
канькабе́жкамі
М. канькабе́жцы канькабе́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

канькабе́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канькабе́жны канькабе́жная канькабе́жнае канькабе́жныя
Р. канькабе́жнага канькабе́жнай
канькабе́жнае
канькабе́жнага канькабе́жных
Д. канькабе́жнаму канькабе́жнай канькабе́жнаму канькабе́жным
В. канькабе́жны (неадуш.)
канькабе́жнага (адуш.)
канькабе́жную канькабе́жнае канькабе́жныя (неадуш.)
канькабе́жных (адуш.)
Т. канькабе́жным канькабе́жнай
канькабе́жнаю
канькабе́жным канькабе́жнымі
М. канькабе́жным канькабе́жнай канькабе́жным канькабе́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́нькала

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ка́нькала ка́нькалы
Р. ка́нькалы ка́нькал
Д. ка́нькале ка́нькалам
В. ка́нькалу ка́нькал
Т. ка́нькалай
ка́нькалаю
ка́нькаламі
М. ка́нькале ка́нькалах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́нькала

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ка́нькала ка́нькалы
Р. ка́нькалы ка́нькал
Д. ка́нькалу ка́нькалам
В. ка́нькалу ка́нькал
Т. ка́нькалам ка́нькаламі
М. ка́нькале ка́нькалах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́ньканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́ньканне ка́ньканні
Р. ка́нькання ка́ньканняў
Д. ка́ньканню ка́ньканням
В. ка́ньканне ка́ньканні
Т. ка́ньканнем ка́ньканнямі
М. ка́ньканні ка́ньканнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

ка́ньканнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́ньканнік ка́ньканнікі
Р. ка́ньканніка ка́ньканнікаў
Д. ка́ньканніку ка́ньканнікам
В. ка́ньканніка ка́ньканнікаў
Т. ка́ньканнікам ка́ньканнікамі
М. ка́ньканніку ка́ньканніках

Крыніцы: piskunou2012.

ка́ньканніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ка́ньканніца ка́ньканніцы
Р. ка́ньканніцы ка́ньканніц
Д. ка́ньканніцы ка́ньканніцам
В. ка́ньканніцу ка́ньканніц
Т. ка́ньканніцай
ка́ньканніцаю
ка́ньканніцамі
М. ка́ньканніцы ка́ньканніцах

Крыніцы: piskunou2012.

ка́нькаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ка́нькаю ка́нькаем
2-я ас. ка́нькаеш ка́нькаеце
3-я ас. ка́нькае ка́нькаюць
Прошлы час
м. ка́нькаў ка́нькалі
ж. ка́нькала
н. ка́нькала
Дзеепрыслоўе
цяп. час ка́нькаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.