канькабе́жка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канькабе́жка | канькабе́жкі | |
| канькабе́жкі | канькабе́жак | |
| канькабе́жцы | канькабе́жкам | |
| канькабе́жку | канькабе́жак | |
| канькабе́жкай канькабе́жкаю |
канькабе́жкамі | |
| канькабе́жцы | канькабе́жках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)