Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’
абвгджйклмнопрстуўхцчшэя

дубо́чак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дубо́чак дубо́чкі
Р. дубо́чка дубо́чкаў
Д. дубо́чку дубо́чкам
В. дубо́чак дубо́чкі
Т. дубо́чкам дубо́чкамі
М. дубо́чку дубо́чках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Дубо́чкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дубо́чкі
Р. Дубо́чкаў
Д. Дубо́чкам
В. Дубо́чкі
Т. Дубо́чкамі
М. Дубо́чках

дубра́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дубра́ва дубра́вы
Р. дубра́вы дубра́ў
Д. дубра́ве дубра́вам
В. дубра́ву дубра́вы
Т. дубра́вай
дубра́ваю		 дубра́вамі
М. дубра́ве дубра́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Ду́брава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ду́брава
Р. Ду́брава
Д. Ду́браву
В. Ду́брава
Т. Ду́бравам
М. Ду́браве

Дубра́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дубра́ва
Р. Дубра́вы
Д. Дубра́ве
В. Дубра́ву
Т. Дубра́вай
Дубра́ваю
М. Дубра́ве

Дубрава́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дубрава́
Р. Дубравы́
Д. Дубраве́
В. Дубраву́
Т. Дубраво́й
Дубраво́ю
М. Дубраве́

Дубра́віна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дубра́віна
Р. Дубра́віна
Д. Дубра́віну
В. Дубра́віна
Т. Дубра́вінам
М. Дубра́віне

Ду́бравіца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ду́бравіца
Р. Ду́бравіцы
Д. Ду́бравіцы
В. Ду́бравіцу
Т. Ду́бравіцай
Ду́бравіцаю
М. Ду́бравіцы

Дубра́леж

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дубра́леж
Р. Дубра́лежа
Д. Дубра́лежу
В. Дубра́леж
Т. Дубра́лежам
М. Дубра́лежы

Дубралё́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дубралё́ва
Р. Дубралё́ва
Д. Дубралё́ву
В. Дубралё́ва
Т. Дубралё́вам
М. Дубралё́ве