шы́я ж. анат. Hals m -es, Hälse;
◊
гнаць у шы́ю каго-н. груб. j-mzéigen, wo der Zímmermann das Loch gelássen hat;
скруці́ць[злама́ць] сабе́ шы́ю sich (D) den Hals bréchen*