шыш м. разм., груб. (кукіш) Féige f -, -n;
◊
атрыма́ць шыш nichtsbekómmen*, leer áusgehen*
шы́шка ж.
1. бат. Zápfen m -s, -;
яло́вая шы́шка Tánnenzapfen m-s, -;
шы́шкі на вярбе́ Únsinn, dúmmes Zeug
2. разм. іран. (важнаяасоба) gróßes [hóhes] Tier
шышкава́ты verbéult; knótig, knórrig (пра дрэва і г. д.)