Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

ледаві́к м. геал. Glétscher m -s, -

ледавіко́вы геал. glaziál, Glétscher-;

ледавіко́вы перы́яд тс. гіст. Éiszeit f -, Glaziálzeit f;

ледавіко́вая пячо́ра Éishöhle f -, -n

ледако́л м. марск. Éisbrecher m -s, -

ледаста́ў м. марск. Zúfrieren von Flüssen

ледахо́д м. Éisgang m -(e)s

ледзь

1. прысл. (крыху) kaum; ein wénig, ein bíss¦chen;

ён ледзь ды́хае er átmet kaum;

ледзь не (+ дзеяслоў) fast, beináhe; bald (разм.) (+ conj);

ледзь прыкме́тная ўсме́шка ein kaum mérkliches Lächeln;

ён ледзь не ўпаў er wäre beináhe gefállen;

2. злучн.:

ледзь то́лькі kaum (gleich), nachdém;

ледзь то́лькі я зайшо́ў kaum war ich éingetreten

ле́дзьве

1. прысл. mit gróßer Mühe, únter gróßen Ánstrengungen;

2. гл. ледзь

ледзь-ле́дзь прысл. kaum;

ён ледзь-ле́дзь уме́е чыта́ць er kann kaum lésen; гл. ледзь

ледзяне́ц м. разм. гл. лядзяш 2

ледзяне́ць veréisen vi (s), zu Eis wérden; перан. erstárren vi (s);

кроў ледзяне́е (ад жаху) das Blut érstarrt [gerínnt, stockt, gefríert] in den Ádern (vor Grauen)