ледзь

1. прысл. (крыху) kaum; ein wénig, ein bíss¦chen;

ён ледзь ды́хае er átmet kaum;

ледзь не (+ дзеяслоў) fast, beináhe; bald (разм.) (+ conj);

ледзь прыкме́тная ўсме́шка ein kaum mérkliches Lächeln;

ён ледзь не ўпаў er wäre beináhe gefállen;

2. злучн.:

ледзь то́лькі kaum (gleich), nachdém;

ледзь то́лькі я зайшо́ў kaum war ich éingetreten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)