Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

даро́сласць ж. Vólljährigkeit f -, Mündigkeit f -

даро́слы

1. (які дасягнуў сталага ўзросту) erwáchsen; áusgewachsen;

2. у знач. наз. м. Erwáchsene (sub) m -n, -n

дарубі́ць разм.

1. (дрэвы) (bis) zu Énde fällen, ábhauen* vt, hólzen vt;

2. (дровы) das Hácken beénden;

3. (капусту, мяса) gänzlich [zu Énde] schneiden* [hácken]

дару́блены разм.

1. (дрэвы) völlig gefällt;

2. (дровы) (bis) zu Énde zerháckt;

3. (харчы) zu Énde geschnítten

дару́йце! пабочн. сл. entschúldigen Sie!, Verzeihung!, bítte um Entschúldigung!

дару́нак м. разм. гл. дар

дару́чаны

1. (абавязаны) beáuftragt;

2. (давераны) zur Betréuung ánvertraut

даруча́цца (за каго-н., за што-н.) bürgen vi, sich verbürgen (für A), Bürgschaft léisten; háften vi (гарантаваць)

даруча́ць, даручы́ць

1. (каму-н., што-н.) beáuftragen vt (j-n mit D); j-m éinen Áuftrag ertéilen;

я даруча́ю вам гэ́тае зада́нне ich beáuftrage Sie mit díeser Áufgabe;

2. (даверыць чыім-н клопатам) zur Betréuung ánvertrauen; áuftragen* vt

даручэ́нне н.

1. (справа для выканання) Áuftrag m -(e)s, -träge;

службо́вае даручэ́нне Díenstauftrag m;

па даручэ́нні im Áuftrag (каго-н. G, von D);

2. (даверанасць, дакумент) (schríftliche) Vóllmacht f -, -en