дарубі́ць разм.

1. (дрэвы) (bis) zu Énde fällen, ábhauen* vt, hólzen vt;

2. (дровы) das Hácken beénden;

3. (капусту, мяса) gänzlich [zu Énde] schneiden* [hácken]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)