даруча́ць, даручы́ць

1. (каму-н., што-н.) beáuftragen vt (j-n mit D); j-m éinen Áuftrag ertéilen;

я даруча́ю вам гэ́тае зада́нне ich beáuftrage Sie mit díeser Áufgabe;

2. (даверыць чыім-н клопатам) zur Betréuung ánvertrauen; áuftragen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)