Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

заня́так м.

1. (праца, справа) Beschäftigung f -, Tätigkeit f -;

па бо́чны заня́так Nébenbeschäftigung f;

без пэ́ўных заня́ткаў beschäftigungslos;

3. мн. заняткі (вучэбныя, ўрокі) Únterricht m -(e)s; Léhrveranstaltungen pl (у ВНУ);

4. вайск. Übung f -, -en;

страявы́я заня́ткі Exerzíerausbildung f -;

палявы́я заня́ткі Geländeausbildung f

заня́тасць ж. эк. Beschäftigung f -; Beschäftigtsein n -s; эк. Beschäftigungsgrad m -(e)s, -e;

по́ўная заня́тасць Vóllbeschäftigung f;

няпо́ўная заня́тасць Kúrzarbeit f -, Téilbeschäftigung f

заня́ты

1. (захоплены) éingenommen, besétzt;

2. (не свабодны) besétzt, belégt;

ме́сца ўжо заня́та der Platz ist beréits besétzt;

3. (працай і пад.) beschäftigt, tätig;

я ве́льмі заня́ты ich bin sehr beschäftigt;

ён ве́льмі заня́ты гэ́тай спра́вай er ist davón zu sehr in Ánspruch genómmen

заня́цца​I (узяцца за якую-н справу) sich an etw. (A) máchen; sich beschäftigen (чым-н. mit D); sich befássen (mit D)

заня́цца​II разм. (загарэцца, успыхнуць, надысці) Féuer fángen*; ánbrechen* vi (s);

зо́лак заняўся der Mórgen dämmerte [gráute];

дзень заняўся der Tag brach an

заня́ць

1. (тэрыторыю, месца, пасаду) éinnehmen* vt, besétzen vt, belégen vt;

заня́ць горад вайск. éine Stadt besétzen [éinnehmen*];

заня́ць пако́й (у гасцініцы) ein Zímmer belégen;

заня́ць ме́сца Platz néhmen*;

заня́ць пе́ршае ме́сца (у спаборніцтве) den érsten Platz [Rang] belégen;

заня́ць паса́ду éine Stélle éinnehmen*; ein Amt bekléiden; éine Díenststellung ínnehaben*;

2. (запоўніць прамежак часу) in Ánspruch néhmen*;

3. (зацікавіць) interessíeren vt; beschäftigen vt; unterhálten* vt

за́паведзь ж. рэл., перан. Gebót n -(e)s, -e

запаве́днік м. Schónrevier [-ˏvi:r] n -s, -e; Natúrschutzgebíet n -(e)s, -e, Natúrschutzpark m -(e)s, -e і -s;

птушы́ны запаве́днік Vógelschutzgebiet n;

жывёльны запаве́днік Wíldreservat [-ˏvɑ:t] n -(e)s, -e, Wíldschutzgebiet n

запаве́дны Schutz-, Schon-; Hége-;

запаве́дны лес Hégewald m -(e)s, -wälder, Hégeholz n -es, Schónung f -, -en

запаве́т м. Vermächtnis n -ses, -se, Testamént n -(e)s, -e;

Но́вы запаве́т Néues Testamént;

Стары́ запаве́т Áltes Testamént