Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

вільго́тнасць ж. Féuchtigkeit f -;

вільго́тнасць паве́тра Lúftfeuchtigkeit f -, Lúftfeuchte f -

вільну́ць гл. віляць

Ві́льнюс м. і

Ві́льня ж. Vílnius [v-] n -, Wílna n -s, Vílnia [v-] n -s

ві́льчык м. буд. First m -es, -е, Dáchgrat m -es, -е

віля́ць

1. (ухіляцца ад адказу) áusweichen* vi (s), Áusflüchte máchen;

2. гл. віхляць

віна́ ж.

1. Schuld f -; Verschúlden n -s; Vergéhen n -s (правіннасць);

паста́віць каму-н. што-н. у віну́ j-m die Schuld аn etw. (D) geben* [zúschreiben*], j-m etw. zur Last légen;

звалі́ць віну́ на каго-н. die Schuld auf éinen ánderen ábwälzen [schíeben*], j-m etw. in die Schúhe schíeben*;

загла́дзіць віну́ éine Schuld wíeder gútmachen;

адчува́ць сваю віну́ sich schúldig fühlen;

гэ́та не па маёй віне́ darán bin ich nicht schuld, das ist nicht méine Schuld;

2. (прычына) Úrsache f -, -n

вінава́льны (склон) м. грам. Ákkusativ m -s, -e

вінава́ты

1. schúldig (у чым-н. G); schuld (у чым-н. an D) прызна́ць каго-н вінава́тым j-n schúldig spréchen*;

2. (які ўсведамляе сваю віну) schúldbewusst;

вінава́ты по́зірк ein schúldbewusster Blick;

ён мне вялі́кую су́му вінава́ты er schúldet mir éine gróße Súmme, er ist mir éine gróße Súmme schúldig

вінава́ціць beschúldigen vt;

вінава́ціць каго-н. у чым-н., за што-н. j-n éiner Sáche (G) beschúldigen;

вінава́ціць каго-н. у крадзяжы́ j-n des Díebstahls ánklagen [beschúldigen]