Verbum

пыта́нне н.

1. Fráge f -, -n;

звярну́цца з пыта́ннем éine Fráge stéllen (да каго-н. D), éine Fráge ríchten (да каго-н. an A), sich mit éiner Fráge wénden* (да каго-н. an A);

2. (справа, акалічнасць) Fráge f, Ángelegenheit f -, -en; Sáche f -, -n;

па прыва́тным пыта́нні in éiner persönlichen Ángelegenheit, in éigener Sáche;

3. (праблема) Fráge f, Problém n -(e)s, -e;

паста́віць пад пыта́нне infráge stéllen; bezwéifeln vt;

пыта́нне жыцця́ і сме́рці éine entschéidende Fráge; éine lébenswichtige Fráge; éine Fráge, bei der es um Lében und Tod geht

пыта́цца

1. (у каго) frágen vt; Frágen stéllen [ríchten]; sich erkúndigen (пра што-н. nach D, über A);

2. (прасіць дазволу) j-n um Erláubnis [Zústimmung] bítten*

пыта́ць frágen vt; Frágen stéllen [ríchten]; sich erkúndigen (пра што-н. nach D, über A) (даведацца)

пытлява́ць разм. спец. (das Mehl) dúrchsieben [béuteln]

пы́ха ж. Hóchmut m -(e)s; Dünkel m -s

пы́хкаць

1. kéuchen vi, pústen vi;

2. разм. (над чым-н.) schwítzen vi (über D)

пыхлі́васць ж. Éitelkeit f -, Rúhmsucht f

пыхлі́вы hóchmütig; hóchnäsig (разм.); arrogánt

пы́хнуць, пыхце́ць гл. пыхкаць

пы́шка ж.

1. (булка) Stríezel m -s, -, Héfekuchen m -s, -;

2. разм. (пра жанчыну) Dícke (sub) f -, -n, Díckerchen n -s, -