пры́хваткамі прысл. разм. mit Unterbréchungen; ab und zu; mánchmal
прыхво́рваць разм. sich schlecht fühlen, sich nicht wohl fühlen
прыхі́льнасць ж. Ánhänglichkeit f -; Ergébenheit-, Tréue f - (адданасць, вернасць)
прыхі́льнік м. Ánhänger m -s, -; Gönner m -s, - (добразычлівец); Veréhrer m -s, - (паклоннік); Bekénner m -s, - (веры, якого-н. вучэння)
прыхі́льны anhänglich, zúgetan; ergében (адданы); treu (верны)
прыхіна́цца, прыхіну́цца гл. прытуліцца
прыхіна́ць, прыхіну́ць гл. прытуліць, прытульваць, прытуляць
прыхло́пнуць разм.
1. (зачыніць) zúschlagen* vt, zúwerfen* vt;
2. (забіць) j-n fértig máchen, j-m den Gáraus máchen
прыхлусі́ць разм. áufschneiden* vi, übertréiben* vi
прыхо́д м.
1. (прыбыццё) Éintreffen n -s, Ánkunft f -;
прыхо́д да ўла́ды Máchtantritt m -(e)s;
2. царк. Kírchengemeinde f -, -n