Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

прытулі́цца

1. sich ánlehnen (да чаго-н. an A);

2. sich drücken (да каго-н., чаго-н. an A); sich schmíegen, sich ánschmiegen (да каго-н. an A) (ласкава)

прытулі́ць, прыту́льваць, прытуля́ць drücken vt (да чаго-н. auf, an A);

прытулі́ць да грудзе́й an die Brust [ans Herz] drücken

прыту́паць разм. (zu Fuß) kómmen*

прыту́пваць, прыту́пнуць (нагой) áufstampfen vi

прытупі́ць

1. (нож і г. д.) stumpf máchen; ábstumpfen vt;

2. перан. ábstumpfen vt; schwächen vt (аслабіць)

прытупле́нне н. Náchlassen n -s, Ábnehmen n -s, Ábstumpfung f -; мед. Dämpfung f -

прыту́плены ábgestumpft

прытупля́цца

1. (пра нож і г. д.) stumpf wérden;

2. (пра пачуцці і г. д.) ábstumpfen vi (s), schwächer wérden

прытупля́ць гл. прытупіць

прытушы́ць разм.

1. (паменшыць святло) ábblenden vt;

2. (пагасіць) löschen vt;

прытушы́ць во́гнішча das Feuer éindämpfen