падкава́ць
Verbum
анлайнавы слоўнікпадка́з
1.
2.
падказа́ць, падка́зваць
1. vórsagen
2. (навесці на думку) éingeben
3.
падка́званне
1. (падказванне думкі) Vórsagen
2. (данос) Denunziatión
падка́зка
падкало́ць, падко́лваць
1. (прыкалоць) von únten stécken; von únten áufstecken (вопратку);
падкало́ць валасы [падо́л] die Háare [den Saum des Kléides] áufstecken;
2. (прымацаваць) ánheften
падкало́ць кашто́ўныя папе́ры [характары́стыку] да спра́вы Wértpapiere [éine Beúrteilung] an die Ákte ánheften;
3.
падкалупі́ць, падкалупну́ць
1. unterstóchern
2.
падкамі́сія
падкамітэ́т
падкапа́цца
1. unterminíeren
2.
пад гэ́та не падкапа́ешся darán ist nicht zu típpen; da beißt die Maus kéinen Fáden ab;
пад яго́ не падкапа́ешся man kann ihm nichts ánhaben