прала́з м.
1. Schlúpfloch n -(e)s, -löcher;
2. перан. Híntertür f -, -en;
пакі́нуць сабе́ прала́з sich (D) éine Híntertür [ein Híntertürchen] óffen lássen*
прала́за м., ж. разм. geríebener Kúnde; Kríecher m -s, -
прала́зіцьI
1. dúrchkriechen* vi (s), dúrchgehen* vi (s), dúrchkommen* vi (s); sich dúrchzwängen (праціснуцца);
2. перан. sich éinschleichen*, sich (D) éine Stéllung erschléichen*
пралама́цца (zer)bréchen* vi (s)
пралама́ць zerbréchen* vt; dúrchbrechen* vt
праланга́цыя ж. юрыд., фін. Prolongíeren n -s, Prolongatión f -; Verlängerung f -, -en
прале́гчы sich (hín)zíehen*
прале́жваць гл. праляжаць
прале́зці гл. пралазіць I