Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

безумо́ўна прысл.

1. únbedingt, völlig absolút;

безумо́ўна сумле́нны чалаве́к ein durch und durch éhrlicher Mensch;

2. пабочн. сл. (вядома, безумоўна) zwéifellos, natürlich, sícherlich

безумо́ўнасць ж. Gewíssheit f -

безумо́ўны

1. (абсалютны, поўны) únbedingt, völlig, absolút;

безумо́ўнае падпарадкава́нне únbedingter Gehórsam;

2. (несумненны) únzweifelhaft

безупы́нна прысл.;

безупы́ннасць ж. Kontinuität f -, Páusenlosigkeit f -, Stétigkeit f -

безупы́нны únunterbrochen [ununterbróchen]; únaufhörlich [unaufhörlich]; kontinuíerlich, fórtlaufend

безыдэ́йнасць ж. Idéenlosigkeit f -

безыдэ́йны idéenlos

безыме́нны námenlos; anoným;

безыме́нны па́лец Ríngfínger m -s, -

безыніцыяты́ўны óhne Initiatíve [-və], antriebslos