Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

правапаруша́льнік м. юрыд. Réchtsverletzer m -s, -, Réchtsbrecher m -s, -

правапарушэ́нне н. юрыд. Réchtsverletzung f -, -en, Réchtsbruch m -(e)s, -brüche

пра́вапіс м. Réchtschreibung f -, Orthographíe [Orthografíe] f -

правапі́сны orthográphisch, orthográfisch

праваро́ніць разм. versäumen vt; verpássen vt (выпадак); sich (D) etw. entgéhen lássen*

правару́кі réchtshändig

правару́ч прысл. (на пытанне «дзе?») rechts, réchterhand, zur Réchten; (на пытанне «куды?») nach rechts

правасла́ўе н. (gríechisch-)orthodóxe Religión

правасла́ўны orthodóx, gríechisch-orthodóx

правасу́ддзе н. юрыд. Réchtspflege f -; Justíz f -;

адпраўля́ць правасу́ддзе Recht spréchen*, ríchten vt;

шука́ць правасу́ддзя (sein) Recht súchen, sich ans Gerícht wénden*;

уцяка́ць ад правасу́ддзя sich dem Arm der Geréchtigkeit entzíehen*