Verbum

правалі́цца, права́львацца

1. (абваліцца) eínstürzen vi (s); herúnterfallen* vi (s), stürzen vi (s) (упасці);

2. разм. (не ўдавацца) misslíngen* vi (s), féhlschlagen* аддз. vi (пра план); dúrchfallen* vi (s);

правалі́ на іспы́це im Exámen dúrchfallen*, durchs Exámen fállen*;

спра́ва правалі́лася die Sáche schéiterte; die Sáche ist (in sich) zusámmengebrochen;

3. разм. (прапасці) verschwínden* vi (s);

◊

ён як скрозь зямлю́ правалі́ўся er war wie vom Érdboden verschwúnden [verschlúckt]

правалі́ць разм. dúrchfallen lássen*, zu Fall bríngen*; schéitem lássen*; durchkréuzen vt (планы і г. д.); verdérben* vt (сапсаваць)

правалэ́ндацца разм.

1. (з чым-н. пэўны час) etwas lángsam tun*;

2. (некаторы час бадзяцца) (éine Zéitlang) herúmtreiben*, (herúm)schléndern vi, búmmeln vi

праваля́цца

1. (éine Zeit lang) umhérliegen* vi;

2. разм. (праляжаць – пра чалавека) (éine Zeit lang) líegen* vi; (éine Zeit lang) auf der fáulen Haut líegen*(гультаяваць)

праваме́рны réchtmäßig, gesétzlich

правамо́цнасць ж. Máchtbefugnis f -; Zúständigkeit f -, Kompeténz f -

правамо́цны máchtbefugt; zúständig, kompetént

Права́нс м. гіст. Provence [prɔ´vãs(ə)] n -s

права́нскі:

права́нскі алей Provenceröl [-´vã:sər-] n -(e)s, Olívenöl [-vən-] n

правапара́дак м. юрыд. Réchtsordnung f -