Verbum

прабе́г м.

1. спарт. Lauf m -(e)s, Läufe; Rénnen n -s, -, Wéttrennen n;

лы́жны прабе́г Skílauf [ʃi:-] m;

2. (адлегласць) die durchláufene Strécke; der zurückgelegte Weg;

прабе́г пры ўзлёце ав. Stártstrecke f -, -n;

прабе́г пры паса́дцы ав. Áusrollen n -s;

3. (у аўтамабіля) Wágenkilometer n -s, -

прабе́гаць разм.

1. (éine Zéitlang) (herúm)láufen* vi (s);

прабе́гаць уве́сь дзень den gánzen Tag hindúrch láufen* [umhérlaufen*];

2. (прапусціць што-н.) wégen víeler Lauferéien etw. versäumen

прабе́глы разм. (вопытны, спрактыкаваны) geríeben

прабе́гчы

1. dúrchlaufen* vi (s); láufen* vi (s) (цераз што-н. durch A); vorbéilaufen* vi (s), vorüberlaufen* vi (s) (міма чаго-н., паўз каго-н. an D);

2. разм. (вачыма) dúrchsehen* vt, überflíegen* vt

прабе́л м.

1. (месца ў тэксце) únbeschriebene [fréie, léere] Stélle; Lücke f -, -n, Zwíschenraum m -(e)s, -räume;

2. палігр. Dúrchschuss m -es, -schüsse (паміж радкамі); Léerstelle f -, -n, Léerschritt m -(e)s, -e (паміж літарамі);

3. (недахоп) Lücke f; Mángel m -s, Mängel; Únzulänglichkeit f -, -en;

прабе́л у ве́дах Wíssenslücke f -, -n;

запо́ўніць прабе́лы Lücken áusfüllen [schlíeßen*]

прабіва́нне н. Dúrchstoßen n -s, Dúrchbrechen n -s

прабіва́цца гл. прабіцца

прабіва́ць гл. прабіць

прабі́рка ж. Prüfglas n -es, -gläser, Probíerglas n, Reagénzglas n

прабі́цца

1. dúrchdringen* vi; dúrchschimmern vi, schímmern vi (цераз што-н. durch A) (аб промні і г. д.); sich dúrchhauen*, sich dúrchschlagen* (вайск.);

прабі́цца праз нато́ўп sich durch die Ménge drängen; sich (D) den [éinen, séinen] Weg durch die Ménge báhnen;

2. перан. sich dúrchsetzen; sich (D) Bahn bréchen* (пракласці сабе дарогу); sich (D) Géltung verscháffen (дамагчыся прызнання);

3. разм. (прамучыцца над чым-н.) sich (áb)plágen, sich ábrackern (mit D);

4. (пра расліны) (áuf) spríeßen* vi (s), heráuskommen* vi (s)