Verbum

урэгулява́ць regéln vt, erlédigen vt, in Órdnung bríngen* (пытанні і г. д.);

урэгулява́ць канфлі́кт паліт., дып. den Konflíkt béilegen

урэ́зацца

1. éindringen* vi (s), éinschneiden* vi (s); áufeinander stóßen*; (адзін у другі – пра цягнікі і г. д.);

урэ́зацца ў пясо́к (пра човен) auf Sand [auf Grund] stóßen*;

урэ́зацца ў нато́ўп in die Ménge éindringen*;

2. (надоўга запомніцца) sich éinprägen;

урэ́зацца ў па́мяць sich ins Gedächtnis éinprägen;

3. разм. (закахацца ў каго-н.) sich vergúcken, sich verknállen, sich vergáffen

урэ́заць, урэ́зваць

1. разм. (зрабіць карацей) beschnéiden* vt, verkürzen vt;

2. (паменшыць) verríngern vt, éinschränken vt, schmälern vt; kürzen vt; beschnéiden* vt;

урэ́заць заро́бак den Lohn [das Gehált] kürzen;

урэ́заць прыбы́так den Gewínn schmälern;

урэ́заць выда́ткі die Áusgaben éinschränken;

урэ́заць чые-н. правы́ j-s Réchte begrénzen [beschränken, beschnéiden*]

урэ́зка ж. (напр. у тэкст) Éinfügung f -, -en; éingesetzte Stélle

урэ́шце прысл.

1. éndlich, schlíeßlich; zu gúter Letzt; létzten Éndes (у рэшце рэшт);

2. (на заканчэнне) zum Ábschluss, zum Schluss;

3. у знач. пабочн. сл. schlíeßlich

уса́джваць​^I (запрашаць сесці) setzen vt, hínsetzen vt; Platz néhmen lássen*

уса́джваць​^II, усадзі́ць

1. (з сілай уваткнуць) éinstechen* vt, hinéinstoßen* vt;

2. (акунаць, апускаць у вадкасць) éintauchen vt;

3. (прымусіць сесці, пасадзіць) zum Sítzen áuffordern; hínsetzen vt, éinen Platz ánweisen* (D)

уса́дка ж. тэх. Schrúmpfung f -, -en; тэкст. Éinlaufen n -s, Krúmpfen n -s

усачы́ць

1. (за кім-н.) Acht gében*, áufpassen vi (auf A);

2. (за чым-н.) verfólgen vt, áufspüren vt;

3. разм. (назіраючы выявіць) durch Beóbachtung féststellen

усва́таць разм. (каго-н.) an den Mann bríngen* (разм.); verkúppeln vt (пагард.)