Verbum

уке́ўзаць разм. beschmíeren vt, beschmútzen vt, beflécken vt; besúdeln vt (чым-н. вадкім)

укі́нуць hinéinwerfen* vt

укіпа́ць, укіпе́ць разм. кул. éinkochen vi (s)

укла́д​^I м. (лад) Áufbau m -(e)s, Struktúr f -, -en, Systém n -s, -e;

укла́д жыцця́ Lébensweise f -, -n, Lébensform f -, -en;

грама́дска-эканамі́чны ўкла́д geséllschaftlich-ökonómische Formatión

укла́д​^II м.

1. фін. (у банку і г. д.) Éinlage f -, -n; Depósitum n -s, -síten і -síta;

ба́нкаўскі ўкла́д Bánkguthaben n -s, -;

бестэрміно́вы ўкла́д únbefristete Éinlage, Deposít n -(e)s; féste Spáreinlage, féstes Spárguthaben, Síchteinlage f -, -n;

тэрміно́вы ўкла́д befrístete Éinlage, Termíneinlage f;

укла́д на прад’яўніка́ Ínhabersparguthaben n;

чэ́кавы ўкла́д Schéckeinlage f;

узя́ць [зняць] укла́д die Éinlage (von der Bank) ábheben*;

2. гл. унёсак

уклада́льнік м. Verfásser m -s, -

уклада́нне н.

1. Éinlage f -, -n;

2. эк. Ánlage f -, -en;

уклада́нне капіта́лу Kapitálanlage f; Kapitálinvestition f -, -en;

уклада́нне ўла́сных сро́дкаў Éigenmittelbeteiligung f -

уклада́нні мн. эк. Ínput m -s, -s, Ánlage f -, -n, Investitión [-vɛs-] f -, -en

уклада́ць​^I

1. hinéinlegen vt, hinéintun* vt;

2. (рабіць уклад) éinen Béitrag líefern [léisten]; deponíeren vt, éinlegen vt;

◊

уклада́ць каму-н. чужы́я сло́вы j-m frémde Wórte in den Mund légen;

уклада́ць усю́ душу́ ў што-н. sich éiner Sáche (D) mit Leib und Séele híngeben*;

3. эк. (сродкі) ánlegen vt, investíeren [-vɛs-] vt;

уклада́ць капіта́л Kapitál ánlegen

уклада́ць​^II

1. (пакласці) légen vt;

уклада́ць спаць zu Bett bríngen*, schláfen légen;

2. (рэчы) (éin)pácken vt;

3. (кабель і г. д.) légen vt, verlégen vt;

4. (складваць) lágern vt, stápeln vt;

5. (валасы) éinlegen vt;

6. буд. (выкладаць) áuslegen vt, bedécken vt