Verbum

узнача́ліць, узнача́льваць

1. (станавіцца на чале) an die Spítze tréten*; sich an die Spítze stéllen;

2. (быць на чале) léiten vt, führen vt, vórstehen* vi (D); an der Spítze stehen*; in den érsten Réihen stehen*;

узнача́ліць ма́сы die Mássen führen;

узнача́ліць дэлега́цыю паліт., дып. die Delegatión léiten;

узнача́ліць рабо́ту éine Árbeit léiten

узненаві́дзець hássen vt; Hass gégen j-n hégen

узне́сены erhóben, gehóben;

узне́сены да нябёс іран. in den Hímmel gehóben

узне́сці

1. (аднесці наверх) hináufbringen* vt, hináuftragen* vt;

2. перан. (узвялічыць, узвысіць, узнесці) lóben vt, rühmen vt, lóbpreisen* неаддз. vt; erhöhen vt, erhében* vt, hében* vt;

◊

узне́сці да нябёсаў іран. in den Hímmel hében*

узнёслы hoch, erháben

узніка́ць, узні́кнуць entstéhen* vi (s), áufkommen* vi (s);

узні́кла сумне́нне Zwéifel kámen mir;

узні́кла пыта́нне die Fráge entstánd [táuchte auf];

у мяне́ ўзні́кла ду́мка ich kam auf den Gedánken, es fiel mir ein; kómmen* vi (s) (ад чаго-н. von D); erwáchsen* vi (s) (aus D);

няшча́сце ўзні́кла праз … das Únheil [Únglück] erwúchs aus … (D);

усё непаразуме́нне ўзні́кла праз то́е, што … das gánze Míssverständnis kam daher, dass …

узнікне́нне н. Entstéhung f -

узніма́нне н.

1. Hében n -s, Áufheben n -s, Empórheben n -s; Híssen n -s (сцяга);

узніма́ннем рук durch Hándzeichen;

2. (падвышэнне) Erhöhung f -, Stéigerung f -

узніма́цца гл. узняцца

узніма́ць

1. у розн. знач. (падымаць) hében* vt; hóchheben* vt; hóchnehmen* аддз. vt (уверх); empórheben* vt (высока);

узніма́ць сцяг die Flágge híssen;

узніма́ць ве́тразі die Ségel sétzen;

2. (абуджаць) wécken vt;

узніма́ць каго-н. з ло́жка j-n (áuf)wécken; j-n aus dem Schlaf trómmeln;

3. (закранаць, пачынаць) ánschneiden* vt;

узніма́ць пыта́нне éine Fráge ánschneiden* [áufwerfen*, áufrollen];

4. (узвышаць, залішне ўзносіць) rühmen vt, lóbpreisen* неаддз. vt; erhöhen vt; erhében* vt