Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

уда́леч прысл. разм. in die Férne, ins Wéite

уда́лечы, удалечыні́ прысл.

1. in der Férne, fern;

уда́лечы сіне́ла мо́ра in der Férne schímmerte das Meer bláu;

2. у знач. прыназ. (weit) entférnt, weit, fern (ад чаго-н. von D);

уда́лечы ад вёскі fern vom Dorf, (weit) entférnt vom Dorf;

уда́лечы ад радзі́мы fern von der Héimat

удалечыню́ прысл. in die Férne, ins [in die] Wéite

уда́лы

1. (зроблены добра, з поспехам) gelúngen, erfólgreich, glücklich; geráten;

уда́лы партрэ́т gelúngenes Bild, gut getróffenes Bild, geglücktes Porträt [-´trɛ:];

2. (да месца) tréffend;

уда́лы вы́раз tréffender Áusdruck

удалы́ разм. гл. спрытны

удалячы́нь прысл. гл. удалечыню

уда́р м.

1. (чым-н.) Schlag m -(e)s, Schläge, Hieb m -(e)s, -e; Streich m -(e)s, -e; Klaps m -es, -e (далонню); Stoß m -es, Stöße, Ánstoß m, Ánprall m -(e)s, -e (сутыкненне, штуршок);

адны́м уда́рам mit éinem Schlag;

нане́сці ўда́р éinen Stoß [Schlag, Hieb, Stich] versétzen;

нане́сці выраша́льны ўда́р den entschéidenden Stoß führen;

ста́віць пад уда́р in Gefáhr bríngen*, gefährden vt;

быць пад уда́рам in Gefáhr schwében [sein];

адбі́ць уда́р éinen Schlag [Stoß, Hieb, Stich] ábwehren [paríeren];

уда́р гро́му Dónnerschlag m;

сі́ла ўда́ру Stóßkraft f -, -kräfte;

уда́р у спі́ну перан. ein Dólchstoß (in den Rücken);

нане́сці каму-н. уда́р у спі́ну j-m in den Rücken fállen*;

смяро́тны ўда́р тс. перан. Tódesstoß m;

2. мед. разм. (кровазліццё ў мозг) Schlag m, Schláganfall m -(e)s, -fälle; Apoplexíe f -, -xí¦en (мед.);

со́нечны ўда́р Sónnenstich m -(e)s, -e;

цеплавы́ ўда́р Hítzschlag m;

3. спарт. Stoß m, Schlag m;

свабо́дны ўда́р Fréistoß m;

вуглавы́ ўда́р Éckstoß m, Éckball m -(e)s, -bälle;

уда́р спра́ва (тэніс) Vórhandschlag m;

уда́р зле́ва Rückhandschlag m;

штрафны́ ўда́р Stráfstoß m;

4. вайск. Schlag m; Stoß m, Vórstoß m, Ángriff m -(e)s, -e;

агнявы́ ўда́р Féuerstoß m;

штыхавы́ ўда́р Bajonéttangriff m;

гало́ўны ўда́р Háuptschlag m, Háuptstoß m;

напра́мак гало́ўнага ўда́ру Schwérpunkt m -es, -e (des Ángriffs);

збро́я пе́ршага ўда́ру Érstschlagswaffe f -, -n;

5. (узрушэнне) Schlag m, Únglück n -(e)s, -e, Erschütterung f -, -en;

уда́р лёсу Schícksalsschlag m

уда́рнік м. гіст., тс. перан. Béstarbeiter m -s, -; Stóßarbeiter m, Aktivíst m -en, -en

уда́рны

1. гіст., тс. перан. (пра работу) Stoß; Aktivísten- [-´vıstən-];

уда́рная брыга́да Stóßbrigade f -, -n;

2. (неадкладны, тэрміновы) éilig, dríngend

уда́рыцца (аб штосьці) sich stóßen* (an D, gégen A);

уда́ры галаво́й mit dem Kopf gégen etw. (A) stóßen*; mit dem Kopf (auf A) áufschlagen