Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

уверадзі́ць

1. (ператаміць працай) übermǘden vt, überánstrengen vt;

2. (пакалечыць) beschädigen vt; verlétzen vt (параніць);

уверадзі́ць па́лец sich (D) den Fínger verlétzen

уве́рсе прысл. óben

уве́рх прысл. nach óben; heráuf (у напрамку да таго, хто гаворыць); hináuf (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

падня́ць уве́рх heráufheben* vt; hináufheben* vt; empórheben* vt;

уве́рх па рацэ́ flússauf(wärts), strómauf(wärts);

◊

ру́кі ўве́рх! Hände hoch!

уверцю́ра ж. муз., тс. перан. Ouvertüre [uvɛr´ty:rə] f -, -n

уве́сну прысл. im Frühling, im Frühjahr

уве́сці

1. éinführen vt; heréinführen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinéinführen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

уве́сці во́йскі ў го́рад вайск. die Trúppen in die Stadt éinmarschieren lássen*;

2. (уцягнуць у што-н., схіліць да чаго-н.):

уве́сці ў выда́ткі j-m Únkosten [Áusgaben] verúrsachen; j-n in Únkosten stürzen;

◊

уве́сці ў зман írreführen vt, in die Írre führen;

3. (пастанавіць) éinführen vt;

уве́сці мо́ду éine Móde éinführen;

уве́сці надзвыча́йнае стано́вішча паліт. den Áusnahmezustand verhängen (дзе-н. über A);

уве́сці ў эксплуата́цыю эк. in Betríeb sétzen [nehmen*];

уве́сці ў дзе́янне éinsetzen vt;

уве́сці каго-н. у курс (спраў) j-n in éine Sáche éinführen, j-n von dem [über den] Stand der Dínge unterríchten

уве́сь займ. all, áller (álle f álles n, álle pl); ganz (цэлы); voll, sämtlich;

уве́сь дзень den gánzen Tag;

ва ўве́сь го́лас aus vóllem Hálse;

цу́кар уве́сь ско́нчыўся der Zúcker ist álle;

усе́ сшы́ткі ско́нчыліся die Héfte sind álle

уве́чар, уве́чары прысл. ábends, am Ábend;

по́зна ўве́чар spät am Ábend; ábends spät, spät ábends;

сёння ўве́чар héute Ábend;

учо́ра ўве́чар géstern Ábend;

за́ўтра ўве́чар mórgen Ábend;

у нядзе́лю ўве́чар am Sónntagabend

уве́шаць, уве́шваць разм. behängen vt

уві́льваць разм.

1. (ад чаго-н.) áuszuweichen (ver)súchen (D);

2. (адгаворвацца) sich heráuszureden (ver)súchen, sich heráuszuwinden (ver)súchen, Áusflüchte [Fisimaténten] máchen