Verbum

спра́віцца

1. (дарабіць) schaffen, bewältigen vt; éiner Sáche (G) Herr wérden (кніжн.);

спра́віцца з пра́цай die Árbeit scháffen [bewältigen];

спра́віцца з зада́ннем die Áufgabe méistern, der Áufgabe gerécht wérden;

ён не спра́віцца з гэ́тым er wird damít nicht zuréchkommen;

2. (адолець) fértig wérden (mit D), zuréchtkommen* аддз. vi (s) (mit D);

з ім не про́ста спра́віцца mit ihm hat man kein léichtes Spiel

спра́віць

1. (адсвяткаваць) féiern vt;

2. (зрабіць работу і г. д.) erlédigen vt, máchen vt, fértig sein mit (D);

спра́віць імшу́ царк. die Mésse lésen [zelebríeren];

3. (набыць) sich (D) etw. ánschaffen [besórgen]

4. разм. (выправіць памылкі) verbéssern vt, korrigíeren vt, beríchtigen vt, ríchtig stéllen;

5. разм. (перавыхаваць) úmerziehen* vt

справядлі́ва прысл. gerécht; begründet; mit Recht; zu Recht (па праву); recht und bíllig;

справядлі́ва патрабава́ць zu Recht fórdern

справядлі́васць ж.

1. Geréchtigkeit f -;

па справядлі́васці von Rechts wégen; geréchterweise;

па ўсёй справядлі́васці nach Recht und Bílligkeit;

2. (правільнасць) Ríchtigkeit f -, Wáhrheit f -;

адда́ць справядлі́васць каму-н. j-m Geréchtigkeit widerfáhren lássen*;

дзе́ля справядлі́васці um gerécht zu sein, der Geréchtigkeit hálber

справядлі́вы

1. gerécht; réchtmäßig, geréchtfertigt;

справядлі́вае патрабава́нне éine réchtmäßige Fórderung;

быць справядлі́вым да каго-н., чаго-н. j-m [éiner Sáche] gerécht wérden;

2. (правільны) wahr, ríchtig, begründet

спрага́цца грам.

1. konjugíerbar sein;

2. зал стан konjugiert wérden

спрага́ць грам. konjugíeren vt, béugen

спрадве́ку прысл. seit jehér, von álters her, seit álters

спрадве́чны éwig, úralt

спраектава́ць​^I (зрабіць праект) entwérfen* vt, projektíeren vt, ein Projékt ánfertigen